CHEMF

🌼บันทึกการลงพื้นที่🌼 30 มิถุนายน 2569 คุณยายที่ขายน้ำชงได้เข้ารับการผ่าตัดข้อเข่าและกลับมาพักที่บ้านแล้ว อาการโดยรวมดีขึ้น อาการปวดหัวเข่าที่เคยเป็นลดลงและสามารถใช้งานได้ใกล้เคียงปกติ อย่างไรก็ตาม ยังจำเป็นต้องพักฟื้นและดูแลอย่างต่อเนื่องไปอีกระยะหนึ่ง เพื่อให้ร่างกายฟื้นตัวได้เต็มที่และกลับมาใช้ชีวิตได้ปกติ ระหว่างการพูดคุย คุณยายอีกท่านเล่าว่าวันนี้ได้นำเงินไปให้เพื่อนบ้านเป็นค่าปลา เนื่องจากที่ผ่านมาเพื่อนบ้านมักแบ่งปลามาให้อยู่บ่อย ๆ เมื่อพอมีรายได้ก็จะนำเงินไปให้

🌼บันทึกการลงพื้นที่🌼 30 มิถุนายน 2569 ขณะลงพื้นที่ คุณป้ากำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ภายในบ้าน สามารถพูดคุยตอบโต้ได้ดีขึ้นกว่าช่วงที่ผ่านมา โดยสามารถสื่อสารและตอบคำถามได้ต่อเนื่องมากขึ้น ในช่วงเวลากลางวันจะพักอาศัยอยู่บ้านเพียงลำพัง เนื่องจากลูกและสามีออกไปทำงาน ส่วนหลาน ๆ ไปโรงเรียนตามปกติ อย่างไรก็ตาม จะมีญาติคอยแวะเวียนมาดูแลและสอบถามอาการอยู่เป็นระยะ จากการพูดคุยกับ คุณป้ามีสีหน้าผ่อนคลายและให้ความร่วมมือในการสนทนาได้ดี คนในครอบครัวคอยดูแลกันเป็นอย่างดี

🌼บันทึกการลงพื้นที่🌼 30 มิถุนายน 2569 คุณป้าได้เข้ารับการตรวจกับแพทย์ และได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคกระดูกเสื่อม ซึ่งส่งผลให้มีอาการปวดตามร่างกาย โดยแพทย์ได้จ่ายยาเพื่อบรรเทาอาการและนัดติดตามผลการรักษาอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันคุณป้ายังคงมีอาการปวดกระดูกและปวดเมื่อยตามร่างกายอยู่เป็นประจำ ทำให้การเคลื่อนไหวไม่สะดวก จำเป็นต้องใช้ไม้เท้าช่วยพยุงขณะเดิน เพื่อป้องกันการหกล้มและเพิ่มความปลอดภัยในการใช้ชีวิตประจำวัน ทั้งนี้ แพทย์ได้นัดหมายเพื่อเข้ารับการตรวจติดตามอาการอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม เพื่อประเมินอาการเพิ่มเติมและหาสาเหตุที่เกี่ยวข้อง เพื่อวางแผนการรักษาที่เหมาะสมต่อไป

🌼บันทึกการลงพื้นที่🌼 30 มิถุนายน 2569 หลานไปโรงเรียน คุณยายบอกว่าในช่วงวันหยุดหรือหลังเลิกเรียน น้องมักจะออกไปปั่นจักรยานเล่นกับเพื่อนแถวบ้านเป็นประจำ ปัจจุบันครอบครัวมีภาระค่าใช้จ่ายประจำ ได้แก่ ค่าเช่าที่พัก ค่าผ่อนรถจักรยานยนต์ และค่าไฟฟ้า เป็นเงินที่ค่อนข้างเยอะในแต่ละเดือน โดยลูกสาวเป็นคนออกไปรับจ้างรีดผ้าทุกวันเพื่อหาเงินมาใช้จ่าย คุณยายเล่าว่ายังเก็บขวดอยู่ แต่จะเก็บในช่วงเย็นที่แดดไม่แรง เก็บเสร็จก็จะนำมารวบรวมไว้ให้ได้เยอะ ๆ แล้วจึงนำไปขาย แต่ถ้าไม่มีเงินจริง ๆ ก็จะขายเอาเงินมาซื้อกับข้าว

🌼บันทึกการลงพื้นที่🌼 18 มิถุนายน 2569 มูลนิธิฯ ได้รับแจ้งเคสจากเทศบาลเมืองท่าโพธิ์ กรณีหญิงอายุ 58 ปี อาศัยอยู่กับหลานวัย 7 ขวบ มีฐานะยากจน จึงลงพื้นที่เพื่อสอบถามข้อมูลและประเมินสภาพความเป็นอยู่ของครอบครัว จากการลงพื้นที่พบว่า ผู้รับความช่วยเหลือป่วยด้วยโรคประจำตัวหลายโรคและมีอาการขาอ่อนแรงร่วมด้วย ทำให้ต้องใช้ไม้เท้าหรือรถเข็นช่วยในการเคลื่อนไหวจึงไม่สามารถประกอบอาชีพได้ ปัจจุบันมีรายได้ไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพของสองยายหลาน เจ้าหน้าที่จึงได้บันทึกข้อมูลและสภาพปัญหาที่พบ เพื่อนำไปประกอบการพิจารณาให้ความช่วยเหลือตามความเหมาะสมต่อไป

🌷บันทึกการลงพื้นที่🌷 30 พฤษภาคม 2569 ช่วงกลางวันคุณยายมักจะกลับมาอยู่บ้านของตนเอง โดยเริ่มกลับมาถอนหญ้าและปลูกผักได้ตามปกติ อย่างไรก็ตาม ในช่วงเย็นคุณยายจะกลับไปพักที่บ้านลูกสาว เนื่องจากเป็นห่วงเรื่องอาการหน้ามืดหรือเป็นลมภายในบ้าน จึงคอยดูแลอย่างใกล้ชิด คุณยายยังไม่ถึงวันนัดพบแพทย์ จึงยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัดของอาการปวดท้องเกิดขึ้น แต่ล่าสุดคุณยายแจ้งว่าอาการต่าง ๆ ดีขึ้นมากและเริ่มกลับมามีกำลังเหมือนเดิมแล้ว

🌷บันทึกการลงพื้นที่🌷 30 พฤษภาคม 2569 ขณะลงพื้นที่ คุณยายนั่งเล่นอยู่บริเวณด้านนอกบ้าน โดยมีลูกหลานเตรียมตัวที่จะอาบน้ำให้ หลานชายซึ่งปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 สามารถดูแลตัวเองในเรื่องพื้นฐานได้แล้ว เช่น การอาบน้ำ กินข้าว และในช่วงวันหยุดน้องมักจะไปเล่นอยู่ที่บ้านญาติใกล้เคียง น้องได้รับการสนับสนุนชุดนักเรียนจากมูลนิธิฯ สำหรับปีการศึกษาใหม่และทางโรงเรียนได้ให้นักเรียนที่เลื่อนชั้นจัดซื้อกระเป๋านักเรียนของโรงเรียนใหม่ ซึ่งทางครอบครัวเป็นคนดำเนินการจัดซื้อให้น้องเรียบร้อยแล้ว

🌷บันทึกการลงพื้นที่🌷 30 พฤษภาคม 2569 ครอบครัวนี้รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ที่ได้รับการสนับสนุนชุดนักเรียนและรองเท้านักเรียนจากทางมูลนิธิฯ สำหรับเปิดเทอมใหม่ น้องเล่าให้ฟังว่าเป็นคนที่ชื่นชอบการเล่นฟุตบอลมาก ปัจจุบันได้รับหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูของทีม แม้ก่อนหน้านี้จะเคยแขนหักจากการเล่นฟุตบอลแต่น้องก็ยังคงรักในกีฬาชนิดนี้เหมือนเดิม พร้อมทั้งไม่ละทิ้งการเรียนและยังมีผลการเรียนที่ดีอีกด้วย ปัจจุบันทางครอบครัวยังคงปลูกผักไว้รับประทานและนำไปขายเช่นเดิม คุณยายบอกว่าส่วนใหญ่น้องจะไปอาศัยอยู่กับคุณแม่ที่ทำงานโต๊ะจีน

🌷บันทึกการลงพื้นที่🌷 30 พฤษภาคม 2569 ช่วงนี้สุขภาพของคุณยายไม่ค่อยแข็งแรง เนื่องจากมีอาการหน้ามืดอยู่บ่อยครั้ง ซึ่งอาจเกิดจากอายุที่มากขึ้น หลาน ๆ ให้ยายพักอยู่บ้านเลี้ยงหลาน ไม่ให้ออกไปขายของเหมือนแต่ก่อน โดยยายยังคงเดินทางไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลอย่างต่อเนื่อง มีหลานคอยรับส่งและดูแลใกล้ชิด ส่วนลูกสาวของคุณยาย ซึ่งประสบอุบัติเหตุเมื่อต้นปีที่ผ่านมา ในช่วงแรกแพทย์แจ้งว่าอาการไม่ได้รุนแรงมากนัก แต่ด้วยโรคประจำตัวที่มีอยู่ ทำให้ภายหลังเกิดแผลที่ขาและมีอาการติดเชื้อ จึงต้องเดินทางไปล้างแผลที่โรงพยาบาลทุกวัน ปัจจุบันยังคงออกไปขายของได้บ้างในบางวัน แต่ก็ต้องหยุดพักเป็นระยะ เนื่องจากยังมีอาการเจ็บแผลอยู่

🌷บันทึกการลงพื้นที่🌷 30 พฤษภาคม 2569 ครอบครัวนี้เล่าให้ฟังว่า คุณยายของน้องเกิดอาการหน้ามืดและวูบล้มอยู่กลางนาขณะกำลังรับจ้างหว่านปุ๋ย ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเกิดเหตุการณ์ลักษณะนี้มาแล้ว ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่คุณยายวูบ แต่โชคดีที่สามีเห็นและช่วยนำตัวส่งโรงพยาบาลได้ทันและต้องนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนาน 3 วัน ในช่วงที่คุณยายพักรักษาตัว น้องได้รับการดูแลจากคนในครอบครัว ขณะที่บางวันน้องต้องอยู่บ้านเพียงลำพัง เนื่องจากต้องไปเฝ้าคุณยายที่โรงพยาบาล สามีคอยดูแลทำให้อาการของคุณยายนั้นดีขึ้นเรื่อย ๆ และคุณยายยังต้องดูแลตัวเองและน้องไปพร้อมกัน